『Fly with me...』

อ่า ต้องขออภัยเป็นอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่รอคอยเอนทรี่นี้นะคะ แหะๆ (มีด้วยเหรอ?)

แบบว่า พอกลับมาก็นอนตาย แล้วจากนั้นงานก็ทับหัว เหอๆ มันเลยเป็นอย่างที่เห็น

เอาเป็นว่า อ่านรีพอร์ทไปก่อนละกัน รูปก็ถ่ายมาไม่เยอะ(แค่แบบปกติมนุษย์นะ) โหลดไม่โหดหรอกค่า(มั้งนะ)

เริ่มจากตอนเช้า ไปหานุ่มที่บ้าน ซึ่ง กว่าจะหาเจอ โดนแม่บ่นไปหลาย(เค้าจำบ้านแกไม่ได้จริงๆนะสาบาน) สรุปว่าเลยไปถึงช้า ประมาณสิบโมงกว่าๆ งานเค้าเริ่มกันแล้ว ไปถึงที่จัดงานก็...ไม่เจอใคร กร๊าก เลยไปนั่งแหกตาในห้องน้ำ เสียเวลาไปโขเลย(แรกๆก็เงี้ย) ขอบคุณนุ่มที่อุตส่าห์ช่วยนะ แล้วเราก็..ก็ ไปตามหาเสื้อ เหอๆ รู้สึกเหมือนรบกวนพี่เนมกับพี่น่ารักจังเลย อุตส่าห์ขึ้นมาเอาให้ทั้งๆที่เพิ่งลงไป จากนั้น เราก็ตะลุยบู๊ทพี่อุริ ยังคงความอุฮิได้เหมือนกับตอนเจอครั้งแรกจริงๆค่ะ

แล้วเราก็เจอแหวนกับพี่ปอยิ้ม อุฮิด้วยกันนานดี ตัวติดกันอีกตะหาก กรั่กๆ พี่ปอยิ้มโดนเด็กหลอก หรือพี่ปอยิ้มหลอกเด็ก ยังเป็นปริศนาอยู่ เอิ้ก ได้ดูคาราโอเกะด้วย พี่กีสุดยอดมากมายค่ะ วาเลนไทน์คิสได้ใจมวาก ถึงดนตรีจะเป็นเวอร์ชั่นซานาดะ แต่คนร้องร้องได้สุดยอดค่าา ประทับใจจริงๆ ส่วนตอนท้ายก็มีพี่ฮานะที่ร้องเพลงของคิเมรุอีก อ้ากกก เสียงเหมือนมากมายค่ะ ปลื้มมมม รู้สึกว่ามีคนที่เรารู้จักร้องคาราโอเกะตั้งหลายคนแน่ะ คนที่ร้องเพลงโคนันทั้งสองเพลงก็หาใช่ใครที่ไหน กรั่กๆ แอดมินบอร์ดโคนัน(CJR)นั่นเอง ไปขอเค้าถ่ายรูปด้วย ปรากฏว่าเค้าตั้งบู๊ทอยู่ข้างๆบู๊ทพี่อุริ ตอนที่เราไปกรี๊ดยางามิซังกับพี่อุริ เค้าคงเห็น ว่า...เอิ่ม อีเด็กนี่บ้าชัวร์ (ใช่แล้ว บ้าค่ะ) กิจกรรมภาคเช้า(?)ของเราก็มีเพียงเท่านี้ค่ะ เดินไปเดินมากับพี่ปอยิ้มและแหวน กรี๊ดยางามิซัง ดูการแสดง...

พอตอนไปกินข้าว พี่เนมก็บอกว่าวิกมาแล้ว ให้ขึ้นไปรับด่วน เราก็รีบทิ้งข้าวไปเลยทีเดียว(เรื่องกินไม่สำคัญสินะ) หายไปนานกับการยัดวิกใส่หัว โอยยย ครั้งแรกกกก มันเป็นแบบนี้นี่เอง แล้วเราก็ลงไปยัดข้าวก่อนที่จะขึ้นมาดูคัฟเวอร์ ดีใจมากที่มาทัน ถ้ามาไม่ทัน...คงเสียใจไปตลอดชาติ เหอๆ(แถมทำคนอื่นเค้าเสียใจด้วย) ได้เจอพี่ซาเอะ พี่คาเรน แล้วก็พี่สึบาสะ แต่ก็ไม่ค่อยได้คุยกันเลยยย ขอโทษนะค้าาา เราติดภารกิจกับหัวตัวเองค่ะ แหะๆ ยุ่งไปหมดเลย

แต่ว่า ดูคัฟเวอร์แล้วประทับใจมาก มาก และมากที่สุด มันอลังการ มันสุดยอด มัน... อ้ากกก อยากดูอีกกกก พี่ๆทุกคนสุดยอดค่าาา ไม่คิดว่าจะได้ดูคัฟเวอร์ปุริที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น ชอบจังงงง ^^

จากนั้น เราก็ไปหั่นวิกต่อในห้องน้ำ ลำบากลำบน อันที่จริง เราควรจะไปตัดผมก่อนมางาน เหอๆ - - ทำให้เราพบว่า กัคคุงที่ได้นั้น มัน...เห็ด... กร๊าก ใครว่าโมเอ๊ ไม่จริ๊งงง เสื่อมมากกว่าค่ะ เห็ดบรรลัยเลย หุหุ

พอแต่งตัวเสร็จ ปาเข้าไปบ่ายสอง(งานเค้าจะเลิกแล้ว อีนี่เพิ่งเสร็จ) พี่ปอยิ้มกับแหวนชวนไปทำอะไรเสื่อมๆต่อค่ะ ซึ่งเป็นความลับทางปุริ(?) ไม่สามารถนำมาเผยแพร่ได้(รอพี่ปอยิ้มอัพบลอกจิ) จากนั้น เราก็ไปเซ็นทรัลเวิร์ลต่อ เพื่อ...ทุบถังให้แตก... กร๊าก ใช่เลย 40.5 30.5 ทำถังเราแตก(โดยเฉพาะอันหลัง) อา ที่เซ็นทรัลเวิร์ลช่างสุดยอด มาครั้งที่3ค่ะ(ครั้งที่ 2 วันจันทร์โน้น) ไปถ่ายรูปกันมาแบบสุดๆค่ะ ทำเอาเมมกล้องเต็มไปสองอัน =[]= ได้ไงก็ไม่รุ้ววว เราไม่ไ้ดบ้ากล้องน้าา ไม่ใช่~~

สุดท้ายก็...ไปกินบะหมี่ยางิว(ฮะจิบัง)มาค่ะ เพิ่งกินครั้งแรก(บ้านนอกสุดๆ) ชอบมากมาย อยากกินอีกจังงง ยิ่งได้กินกับชาวปุริด้วยแล้ว มีความสุขขข ไปนั่งบ้า40.5 และนินทาซานาดะที่พกของทุเรศๆอย่างหิน12กิโลใส่กระเป๋ากัน เป็นอะไรที่อุฮิสุดๆค่ะ เหอๆ แล้วเราก็แยกย้ายกันไปตามทาง เราเเยกกับแหวนตรงหน้าพารากอนเพราะว่าครอบครัวเรามาเที่ยวพารากอน(ทีตอนมาให้มากับเพื่อน) ซึ่ง เราคิดว่ากว่าเราจะหาพ่อแม่เจอ ก็...ยืนเอ๋อหน้าพารากอนอยู่นาน(ก็พ่อโทรมาบอกว่าอยู่ตรงน้ำพุ ไอ้เราดันไปยืนตรงน้ำตกที่มีป้ายพารากอน - -") สรุปว่า กว่าจะกลับถึงบ้านก็...3 ทุ่ม นอนตายค่ะงานนี้

คราวนี้ก็ลงรูป หุหุ

พี่อุริที่เป็นคิซาราสึคนน้องก่อนที่จะแปลงโฉมเป็นยุกกี้ชุดกวาง

ดอลน่ารักมากๆ เค้าจัดได้สวยสุดๆเลย

อา... ป้าCherie ที่รักและเคารพ ป้าร้องเพลงโคนันได้เท่ห์มวากค่า(เพิ่งสังเกตด้วยว่าอยู่บู๊ทข้างๆี่พี่อุริ กร๊าก)

พี่ปอยิ้มกับแหวนเมื่อได้ของฝาก(แหวนยอมรับอีหนวดจิ๋มนั่นไปอย่างดีใจ เอิ้ว)

รูปนี้ จิโร่กัค? เหอๆ น่ารักได้ใจมวากค่า (สังเกตเงามืดข้างหลัง ปู่รามี่ ณ โรงน้ำชา ผู้เป็นพิธีกรนั่นเอง กร๊าก)

รู้สึกว่าเราจะมีรูปจิโร่อยู่พอสมควรเลยแฮะ(ภาพนี้คือโมโมะเป็นคนลากมานั่นเอง)

พี่อุริเมื่อแปลงร่างแล้ว แอบได้ยินตอนที่ซานาดะมาถึงด้วย ยูคิมูระไล่ซานาดะให้ไปเปลี่ยนชุด กรั่กๆ ซานาดะว่าง่ายจังนะคะ *โดนเตะ*

ช...ชิชิโดะซังผู้มีบุญคุณกับเรา อ้ากกกกก สุดยอดมากค่าพี่เนมมม

จริงๆแล้วมีรูปเราตอนที่ถ่ายกับพี่เนมและคาบาจิด้วย แต่เราพบว่า...มันเบลออย่างสุดๆ ก็เลย...รอสูบบลอกคนอื่นละกัน ใครถ่ายรูปนั้นไป เอามาลงด้วยนะค้าาา เราอยากได้~~ (มีบุญได้ยืนข้างชิชิโดะซัง ดีใจจังงง)

และ...รูปคอสในงานก็หมดเพียงเท่านี้(น้อยจริงๆ) ต่อไปนี้จะเป็นรูปที่(เกือบ)เสื่อมของพวกเราสามคน(อันได้แก่ แหวน พี่ปอยิ้ม และเรา) ณ เซ็นทรัลเวิร์ลนะคะ

อา...พวกเรามาถึงแล้ววว สถานที่นั้นนนน *-* สถานที่ในตำนานที่พี่สปาร์คกล่าวไว้

ชาวพื้นเมือง โอวว ยินดีที่ได้รูจักนะคะ(สาบานว่าเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน โดยเฉพาะคนที่สองจากทางขวา ใบหน้าเธอ งดงามยิ่งหนัก เป็นแร็กเก็ตเลยทีเดียว)

ค่อยๆเปลี่ยนร่างไปเรื่อยๆ =[]=

ต้นคริสต์มาสที่อลังการงานสร้างดาว28ดวง...

บ้านขนมหวาน...โอ เหมือนในโดของเมก้าเนะปุริเลย *-* เป็นขนมจริงๆด้วยนะ เห็นแล้วแบบว่า วิญญาณบุนตะเข้าสิง ...หิว... กร๊าก

รูปที่พวกเราทั้งหมดถ่ายด้วยกัน มีเพียงรูปเดียวเท่านั้น กร๊าก(ถ้าไม่ชัดนี่น่าดูเลย)

ของที่เราได้มาทั้งหมดค่ะ มีแผ่นรองเขียนด้วย ดีใจจังที่มีขาย เหอๆ แล้วก็พวงกุญแจโคนันที่อุดหนุนจากป้ามา(ป้าแอบตกใจเล็กน้อยที่เหมาหมด เอิ้ก)

>ของแถม จิ้มสิคะ<
(รูปใครก็ไม่รู้ ไม่รู้วววว ตัวอย่างภาพที่พี่ปอยิ้มจะอัพบลอกค่ะ เหอๆ พี่ปอยิ้มบอกว่าเอาขนาดนี้ มันเลยใหญ่กว่ารูปอื่น กร๊าก เสื่อมมมม)

รูปเสื่อมๆ ก็ รอพี่ปอยิ้มนะค้า หุหุ

-Special Thanks-

- พี่ปอยิ้ม แหวน ขอบคุณนะคะที่มารั่วด้วยกัน แล้วก็ที่ยอมพาเด็กบ้านนอกเข้ากรุงคนนี้ไปคิโนะนะคะ อุฮิ คราวหน้ามารั่วกันอีกเน้อออ
- พี่เนม ขอบคุณมากค่ะสำหรับเรื่องวิก ฝากขอบคุณพี่เก๋ด้วยนะคะที่เซ็ตผมให้ พี่เนมเป็นชิโด้ทีไ่ด้ใจมากเลยค่ะ
- พี่อุริ ขอบคุณค่าสำหรับสึเคบุซานะยูคิ ได้ใจมากเลย แล้วก็ขอบคุณค่ะที่เรียกมาดูโฟโต้บุ้คยางามิซัง สวยได้ใจจริงๆ
- พี่น่ารัก ขอบคุณนะคะเรื่องโดของเมก้าเนะปุริ ไม่งั้นชา่ตินี้คงไม่ได้อ่าน แหะๆ
- พี่ซาเอะ พี่คาเรน พี่สึบาสะ ขอบคุณค่ะที่คุยด้วย ต้องขอโืทษอีกทีนะคะที่ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกันเท่าไหร่ ^^"
- ขอบคุณเกือบทุกคนในงานนะคะที่เราได้เจอ ได้ถ่ายรูปมา ดีใจที่ได้เจอนะค้า จะให้เอ่ยชื่อหมดคงยาวเป็นวาเเน่เลย ^^

--------------------------------------------------

อา กว่าจะรีพอร์ทเสร็จ ถึงแม้จะน้อยกว่าคราวที่แล้วก็เถอะ แต่ก็ใช้เวลานานดีจริงๆ กรั่กๆ ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ล่วงหน้านะคะ เสียดายอยู่เหมือนกันที่ไม่ไ้ด้เจอคนแถวนี้ในงาน ^^ ขอโทษด้วยนะคะที่ไม่มีรู(ป)<<เติมแล้วนะ อุฮิ กร๊าก

ปล. เอาใหม่ งานนี้ยุ่งไปนิด งานหน้าจะคอสใหม่(ไม่เจียมเลย) จะเตรียมการไปอย่างดี กรั่กๆ
ปล.2 ได้เจอคนที่ไม่อยากเจอด้วยอ่ะ ไม่คิดว่าจะมา แต่ก็นะ ไม่ได้คุยกันเท่าไหร่ ดีแล้วล่ะ
ปล.3 ช่วงนี้กำลังบ้า บ้าอย่างที่ไม่คิดว่าจะเป็นได้ถึงขนาดนี้ ทำำไมเราถึงหยุดคิดถึงคุณไม่ได้...มาสะ...อา อะไรกันนน เพราะไม่ได้ดูSecond service สินะ ยิ่งเห็นคนอื่นได้ดูมากขึ้นเท่าไหร่ เราก็ยิ่ง...คิดถึงมาสะมากขึ้นเท่านั้น อยากเห็น อยากเห็นมาสะในชุดนิโอรีเทิร์น รักคุณจริงๆให้ดิ้นตาย
ปล.4 ได้โปรดดด ใครก็ได้ เมตตาเราที T^T เราพยายามโหลดsecond service แล้วนะ แต่พอโหลด มันก็ได้มาไม่ครบ จาก100 ได้มา 30 เป็นอย่างนี้มาสามรอบแล้ว (แล้วนี่มันกี่เมก โฮๆ) ใครก็ได้ค่ะ ไรท์ใส่แผ่นส่งมาให้เราที~~~
ปล.5 ตอนนี้ทุกอย่างหยุดอยู่ที่มาสะ ไม่คิดจะบ้าผู้ชายคนไหนมากเท่าคนนี้อีกแล้ว(แต่ก่อนมีชิโรตะกับไอบะ ตอนนี้ โยนทุกคนทิ้ง มีมาสะคนเดียว)
ปล.6 เหมือนบาบะจะเป็นมารหัวใจ แต่เราก็ยอม กรั่กๆ ก็คนเค้ารักกันนนน
ปล.7 เราพบฟุตบาทหน้าร้านขายเครื่องเขียนแถวโรงเรียน มัน...มีสีพ่นเป็นเลข 28 และ 280(สาบานว่าเราไม่ได้พ่นเอง กร๊าก)
ปล.8 เสถียรแล้ว ขอบคุณอ้อมสำหรับของขวัญวันเกิด รู้ใจจริงๆว่าตอนนี้บ้า28อยู่(สืบเนื่องจากมาสะนั่นเอง) รักอ้อม รักอ้อม รักอ้อม รักมาสะ รักมาสะ รักมาสะ(เอ๊ะ คนหลังนี่มาไง?)
ปล.8.1(?) เกลียดคนชอบขโมย!!! เราได้รู้ความจริงอันน่าสะพรึงกลัวจากคนแถวนี้ แย่จริงๆ พวกนี้ มันน่าจะไปอยู่โรงน้ำชาซะให้เข็ด แอดมินคือลุงกับป้าดุมวาก เจอแบบนี้รับรองว่าคนพวกนี้เป็นศพแน่ๆ -3- (แต่แถวนี้ก็มีอยู่หลายคนนาที่โหดแบบนั้นน่ะ)
ปล.8.2(?) อยากดูsecond service อ้ากกก จะตายแล้ววว มาสะ~~ เราต้องการความช่วยเหลืออย่างสุดๆ โฮกกก จะโหลดก็โหลดไม่ได้ คอมเน่า~~~ ได้โปรด(อะเกน) สงสารเด็กตาดำๆที่หลงรักมาสะจนหัวปักหัวปำคนนี้ด้วยเถิดค่ะ

(จบเหอะๆ)

edit @ 16 Dec 2007 12:47:22 by [Sora] -Masa Fever Forever-

edit @ 14 May 2009 21:52:36 by [Sora] -Mode : รักครอบครัว-